Kahramanmaraş’ta sağlık alanında vatandaşlarımıza hizmet veren, otogarın yanında bulunan hastanemiz için öncelikle teşekkür etmek gerekiyor. İnsan sağlığına hizmet etmek, hastaların derdine derman olmak elbette çok kıymetli. Ancak sağlık hizmeti yalnızca hastaneyi yapmakla, doktoru görevlendirmekle veya hastayı muayene etmekle bitmiyor. Asıl mesele, hastanın hastaneden çıktıktan sonra da işini kolayca halledebilmesini sağlamak.

İşte tam da bu noktada Kahramanmaraş’ta üzerinde düşünülmesi gereken önemli bir sorunla karşı karşıyayız.

Hastane var, doktor var, muayene var… Peki ya eczane nerede?

Kahramanmaraş Otogarı’nın yanında hizmet veren hastaneye şehrin dört bir yanından vatandaşlarımız geliyor. Kimi Dulkadiroğlu’nun uzak mahallelerinden, kimi Onikişubat’ın kırsal bölgelerinden, kimi de ilçelerden yola çıkarak şifa bulmak için hastaneye ulaşıyor.

Üstelik bu insanların önemli bir bölümü hastadır. Kimi yaşlıdır, kimi yürümekte zorlanır, kimi çocuğuyla birlikte hastane kapısında şifa arar. Kimi de sabahın erken saatlerinde yollara düşerek muayene sırasını bekler.

Doktor muayenesini tamamlıyor, reçete yazılıyor ve hasta hastaneden çıkıyor.

Peki, sonra ne oluyor?

Vatandaşın önünde yeni bir sorun beliriyor: İlacını nereden alacak?

Hastanenin yakınında kolayca ulaşabileceği bir eczane bulamayan vatandaş, bu kez ilaç almak için şehir merkezine yönelmek zorunda kalabiliyor. Zaten hasta olan insan, bir de ulaşım derdiyle uğraşıyor. Yanında refakatçisi varsa onun da işi zorlaşıyor. Hele bir de toplu taşıma beklemek, trafikle uğraşmak veya yeniden yol masrafı yapmak zorunda kaldığını düşünün.

Şimdi soruyorum: Hastaneye şifa bulmaya gelen vatandaşa bu kadar zahmet çektirmek doğru mu?

Hastane Yapılırken Eczane İhtiyacı Düşünülmedi mi?

Elbette burada kimseyi suçlamak ya da yapılan sağlık hizmetini görmezden gelmek gibi bir niyetimiz yok. Tam tersine, güzel hizmetlerin daha da geliştirilmesini ve vatandaşın hayatını kolaylaştırmasını istiyoruz.

Ancak bir hastane planlanırken yalnızca binanın kendisi düşünülmemeli. O hastaneye gelecek hastaların ihtiyaçları da hesaplanmalı.

Ulaşım nasıl sağlanacak? Otopark ihtiyacı nasıl karşılanacak? Hastalar ve refakatçileri temel ihtiyaçlarını nereden karşılayacak? En önemlisi, muayene sonrasında reçetesi yazılan vatandaş ilacına nasıl ulaşacak?

Bunlar, sağlık hizmetinin ayrılmaz parçalarıdır.

Bir hastane yapılıyor ama hastanın ilaç alabileceği bir eczaneye erişimi kolay değilse burada planlama açısından sorgulanması gereken bir konu vardır.

Hastane yapılırken çevresindeki eczane ihtiyacı hiç mi düşünülmedi?

Eğer düşünüldüyse neden vatandaş hâlâ bu sıkıntıyı yaşıyor? Eğer düşünülmediyse neden şimdiye kadar kalıcı bir çözüm üretilmedi?

Bu soruların cevabını vatandaşlarımız adına öğrenmek istiyoruz.

Çözüm Bulmak Bu Kadar Zor mu?

Aslında mesele, yalnızca bir eczanenin bulunup bulunmaması meselesi değildir. Mesele, hastanın sağlık hizmetine erişimini kolaylaştırmaktır.

İlgili kurumlar bir araya gelerek hastanenin çevresindeki eczane ihtiyacını değerlendirebilir. Bölgede eczane açılmasına uygun bir alan bulunup bulunmadığı araştırılabilir. Mevzuat ve gerekli şartlar çerçevesinde eczacılar odası, ilgili sağlık kurumları ve yerel yönetimler arasında koordinasyon sağlanabilir.

Burada amaç, herhangi bir eczaneye ayrıcalık tanımak değil; vatandaşın ilaca erişimini kolaylaştıracak uygulanabilir bir çözüm ortaya koymaktır.

Elbette eczane açılışı belirli yasal şartlara ve mesleki düzenlemelere tabidir. Ancak bu durum, vatandaşın yaşadığı sorunun araştırılmasına ve çözüm yollarının değerlendirilmesine engel olmamalıdır.

Kahramanmaraş gibi büyüyen bir şehirde sağlık hizmetleri planlanırken vatandaşın günlük hayatta karşılaşacağı sorunlar da dikkate alınmalıdır.

Vatandaşın Yükü Daha Fazla Artırılmamalı

Bir düşünün…

Yaşlı bir vatandaşımız hastaneye geliyor. Muayenesini oluyor, reçetesini alıyor. Belki tansiyonu var, belki yürümekte güçlük çekiyor. Şimdi bir de ilaç bulmak için başka bir noktaya gitmesi gerekiyor.

Ya da küçük çocuğunu hastaneye getiren bir anne düşünün. Çocuğu ateşli, kendisi telaşlı. Doktorun verdiği reçeteyle ilaç aramak için yeniden yola çıkmak zorunda kalıyor.

Bu insanlar zaten sağlık sorunlarıyla mücadele ediyor. Onların hayatını kolaylaştırmak, kamu hizmetlerinin temel amaçlarından biri değil midir?

Sağlık hizmetinin başarısı, yalnızca hastanın muayene edilmesiyle ölçülmemeli. Hastanın reçetesine, ilacına ve ihtiyaç duyduğu diğer hizmetlere ne kadar kolay ulaşabildiği de önemsenmeli.

Yetkililere Açık Çağrımızdır

Kahramanmaraş İl Sağlık Müdürlüğüne, ilgili sağlık kuruluşunun yönetimine, Kahramanmaraş Eczacı Odasına ve çözüm sürecine katkı sunabilecek tüm yetkililere sesleniyoruz:

Otogarın yanında bulunan hastanemizin çevresindeki eczane ihtiyacını araştırın. Vatandaşlarımızın yaşadığı ulaşım ve ilaç temini sorununu yerinde değerlendirin. İlgili kurumlarla görüşerek bu soruna kalıcı bir çözüm bulunması için gerekli adımları atın.

Bizim derdimiz eleştirmek için eleştirmek değil. Bizim derdimiz, bu şehirde yaşayan vatandaşlarımızın daha iyi hizmet almasıdır.

Hastanemize teşekkür ediyoruz. Verilen sağlık hizmetinin kıymetini biliyoruz. Ancak iyi hizmetin daha da iyi hâle gelmesini istemek de vatandaşın ve gazetecinin hakkıdır.

Unutmayalım ki sağlık hizmeti bir bütündür. Hastanın hastaneye ulaşması kadar, muayene olduktan sonra ilacına kolayca ulaşabilmesi de önemlidir.

Kahramanmaraş’ta hastane var, sağlık hizmeti var. Peki, hastanın ilacına ulaşması neden bu kadar zor olsun?

Yetkililerden beklentimiz açık: Bu sorunu görmezden gelmeyin. Vatandaşın sesini duyun ve çözüm üretin.

Çünkü hasta insanın yükü zaten ağırdır. Bir de üzerine eczane arama çilesi eklenmesin!