İnsan denen meçhul… Adem Aleyhisselam’dan günümüze kadar devam eden bir serüven var… Bu da insanın serüveni… Sahi bu insan denen

Kıymetli Kardeşlerim, Haşr Suresi’nin son ayetleri bizi tefekküre davet ediyor… Bizi yoktan var eden, kâinatı emrimize veren, saymakla bitiremeyeceğimiz nimetleri

“Yaptığın İyi Ameller, Pusulan Olacaktır”… Bismillâhi’r-Rahmâni’r-Rahîm. Vel’asr. İnnel’insâne lefî husr. İllellezîne âmenû ve amilûssâlihâti vetevâ savbilhakkı vetevâ savbissabr. “Asr’a yemin

“Her doğan, İslam fıtratı üzerine doğar. Sonra, anne-babası onu Hristiyan, Yahudi veya Mecusi yapar.” (Buhari) Burada, nesillerin yetişmesinde anne babanın

Dostlukların kalıcı olması ve devamlı olması için gerekli hasletler vardır… Şu 6 sınıf insanla dostluk yapılamaz ve devamlılığı olmaz… 1-Cahil

İnkılabın, inkılap olmasının üç şartı vardır; Birincisi; Eski sistem tamamen değişmeli, ortadan kaldırılmalı… İkincisi; Yeni sistem, tamamen hakim olmalı, uygulanmalı…

Peygamber Efendimiz, peygamber olarak gönderildiğinde Mekke’de kız çocukları diri diri toprağa gömülüyordu… Büyüdüklerinde kötü yola düşerler diye düşünüyorlardı. Arap toplumu

Önce kendimizi düzeltmeliyiz… Ben düzelirsem, sokak düzelir; sokak düzelirse mahalle düzelir; mahalle düzelirse, şehir düzelir… Unutmamalıyız ki insan olmadan şehir

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyuruyor ki: “Bir gencin senin vesilenle,hidayet bulması, dünyadan ve dünyanın içindeki her şeyden daha hayırlıdır.”… Bu hadisten

Yeni bir yıla çeyrek kala, gözümün önüne Gazze geldi… Yeni yıla girerken, Selahattin Eyyübi’nin sözü geldi zihnime; “Kudüs fethedilinceye kadar

“De ki: Benim namazım, (her türlü) ibadetim, hayatım ve ölümüm, hepsi âlemlerin rabbi olan Allah içindir.” (Enam süresi:162) Bü dünya

Çayımızı koyduk ve yeniden başladık… Gemileri yaktık, geri dönüş yok diyerek sefere çıktık… Samimiyet, güven ve çalışkanlık şiarımız oldu… Belki

Peygamberimiz (a.s),elindeki bir çubukla toprağa düz bir çizgi çizerek buyuruyor;işte bu dosdoğru olan istikamet yoludur. Sonra da bu dosdoğru yolun

Küfür üzere yaşamanın, insanlığa zulmetmenin sonu hüsran… Kafire, zalime alkış tutmanın sonu cehennem… Yahudiliğe, hristiyanlığa özenmenin sonu ateş… Gösterişin, günahın,

Burası Avrupa ; Amsterdam ; denizin üstünde üretim yapıyorlar… Necip Fazıl Kısakürek üstadımız nakşetmiş; “Elalem uğraşıyor, fethetmeye merihi,Biz ise cebimizde

“Girmeden tefrika bir millete, düşman giremez;Toplu vurdukça yürekler, onu top sindiremez.” Bizler çalışmak ve mücadele etmekle mükellefiz, takdir Allah’ındır… Önemli

İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.……Yol O’nun, varlık O”nun, gerisi hep angarya;Yüzüstü

Hayatta dosdoğru olduktan sonra,Allah için karar verdikten sonra, Nuh (a.s) gibi, tüm sevdiklerin peşinden gelmese bile, yeryüzünde tek başına kalsan

Evin sahibi ve koruyucusu, evin erkeğidir… Evin hanımı, Allah’ın bir emaneti ve hazinesidir… Erkeğe düşen vazife, eşini ve çocuklarını korumak,onların

Bir hadîs-i şerîfte; “Kişi dostunun dîni üzeredir. Onun için her biriniz kiminle dostluk ettiğine dikkat etsin!” buyrulmuştur. Yalnızlık Allaha Mahsustur,

“Ey iman edenler! Niçin yapmayacağınız şeyleri söylüyorsunuz? Yapmayacağınız şeyleri söylemeniz Allah katında çok çirkin bir davranıştır.” (Saff süresi: 2. ve