Recebiye’nin Gönül Köşesi

Bazı eksiklikler vardır ki insanın yaşı kaç olursa olsun tamamlanmaz. Aradan yıllar geçer, saçlara ak düşer, çocuklar büyür ama yüreğin bir köşesinde hep aynı özlem durur.

Ben babama doyamadım…

Sekiz yaşındaydım annemi kaybettiğimde. O yaşta bir çocuk için anne, dünyanın en güvenli limanıdır. Limanını kaybeden bir çocuk gibi savruldum zaman zaman. Ağabeyimle ablam arasında büyüdüm. Herkes bana sevgisini verdi, sahip çıktı. Allah hepsinden razı olsun. Ama insanın içinde bazı boşluklar vardır ki ömür boyu eksik kalır.

Babam benim kahramanımdı.

Kasabamızda çay ocağı işletirdi. Herkes onu “Kahveci Hüsnü Ağa” diye tanırdı. Güler yüzüyle, sohbetiyle, yardımseverliğiyle insanların gönlünde yer edinmişti. Ben de Kahveci Hüsnü Ağa’nın kızıyım.

Bugün hâlâ bir çay kokusu duyduğumda, bir kahvehanenin önünden geçtiğimde çocukluğumun o günleri gelir aklıma. Babamın sesi kulaklarımda yankılanır. Bazı insanlar bu dünyadan göçüp gider ama hatıraları yaşadıkları yerlere siner. Babam da benim için öyle…

Ne yazık ki ona doyamadım.

Yirmi iki yaşındaydım. Daha yeni evliydim. Hayatın başındaydım. Kurduğum hayalleri, yaşayacağım güzel günleri onunla paylaşacağımı sanıyordum. Ama kader başka türlü yazılmıştı. Babamı genç yaşımda kaybettim.

O günden sonra anladım ki insan bazı özlemlere alışamıyor.

Babalar Günü geldiğinde içimde ince bir sızı dolaşır. Çünkü benim de sarılmak isteyip sarılamadığım, sesini duymak isteyip duyamadığım bir babam var.

Ama hayat bana bir şeyi daha gösterdi…

İyi babalar sadece özlenmez, örnek de olurlar.

Bugün eşime baktığımda bunu görüyorum. Evlatları için verdiği emeği, gösterdiği sevgiyi, onların yanında dimdik duruşunu gördükçe içimden şükrediyorum. Çünkü bir çocuğun hayatındaki en büyük şanslardan biri, güvenebileceği bir babaya sahip olmasıdır.

Babalık sadece evin geçimini sağlamak değildir. Bir çocuğun elinden tutmak, düştüğünde kaldırmak, yol göstermek, sevgisini hissettirmek ve arkasında dağ gibi durabilmektir. İşte gerçek babalık budur.

Bu vesileyle başta evlatlarına sevgiyle rehberlik eden eşim olmak üzere, yüreğinde baba sevgisi taşıyan, evlatları için emek veren tüm babaların Babalar Günü’nü kutluyorum.

Aramızdan ayrılmış babalarımıza da rahmet diliyorum. Rabbim mekânlarını cennet eylesin.

Ben bugün hâlâ Kahveci Hüsnü Ağa’nın kızıyım.

Ve hâlâ babama doyamamış bir evladım…

Mekânın cennet olsun babam.

Bu dünyada sana doyamadım ama seni sevmeye ve özlemeye bir ömür yetmedi.

Recebiye Çataksezer